I. Introduction

Can we really write or suggest a psychological analysis of “Armenians”? That is what Dağcı (2012) attempted to do in her recent article. In doing so, she opened an important conversation regarding one’s perception towards the Other. In this paper, I take on the issue of knowing the Other. I argue that knowledge of the Other, claiming truth and certainty through any kind of analysis without Other’s self-definitions, is not only impossible, but also is an ethnocentric imposition of dominant discourses of the Other. I end the paper by proposing self-imposed ignorance of the Other as the only true path towards wisdom.

Click here to continue


Comments

Loading Facebook Comments ...

3 thoughts on “Dominant Ideology and To Know the “Other”:A Humble Response to a “Possible” Psychology of Armenians

  1. klara

    “Amerika’da yaşıyorum. Kendimi bildim bileli bir tarafım Türk ve Müslüman, bir diğer tarafım da Ermeni ve Hıristiyan. Son yıllarda ülkemizde meydana konmak istenen bazı kavgaları ve anlaşmazlıkları görünce aklıma sorular geliyor. Neden yüzyıllarca bir arada yaşayan bu iki dost topluluk birbirine düşürülmek isteniyor? Acaba ben hangi tarafta olmalıyım? Ya da bir tarafta olmak zorunda mıyım?

    …Ben annesi Türk, babası Ermeni olan biriyim. Ben bu ülkede Ermeni okulunda okuyup, kilisede ibadetimi yapabiliyorum. Ermenice çıkan gazete ve dergileri rahatlıkla satın alıp Ermeni gündemini takip edebiliyorum. Ulusal bayramlarımızı rahatlıkla kutlayıp cemaatimizle her türlü faaliyeti gerçekleştirebiliyorum. İşin ilginç yanı bütün bu faaliyetlerimizde devletimizin bize sürekli maddi manevi destek vermesini de büyük bir gururla ifade etmek istiyorum. Peki, o zaman sorun nedir? Bence sorun yine dış kaynaklı güçler. Bizim bu ülkede rahat olmamızı istemiyorlar. Ben hem Türk’üm hem de Ermeni. Ben aslında Türkiyeliyim. Benim gibi düşünen insanların da çok olduğunu düşünüyorum. Yeri geldiğinde Kurban Bayramı’nı, yeri geldiğinde Noel’i kutluyoruz. Biz herkese saygı duyuyoruz ve herkes de bize saygı duyuyor.

    Ben şu an bir Türk okulunda okuyorum. Arkadaşlarım, öğretmenlerim bana karşı en küçük bir ayrımcılık göstermiyorlar. Kendi inancımı rahatlıkla yaşayabilirken arkadaşlarımla her türlü konuda rahatlıkla konuşabiliyor, dertleşebiliyorum. Benim en iyi arkadaşlarım Türk ve sanırım ben de birkaç Türk arkadaşımın en iyi arkadaşıyım. Yıllar önce ne yaşandığını düşünmek ya da o günlerde yaşanan kötü olayların sonuçlarını bize çektirmek isteyenlerden bıktım artık. Bizi kendi halimize bırakmalarını ve dostça yaşamlarımıza müdahale etmemelerini istiyorum.”
    Klara Yeteroğlu

    Reply
  2. MuzCumhuriyetiCumhurbaşkanı

    hatta Kürt sorunu da yok.. hatta nefret sorunu da yok.. Uludere’de öldürülenler, Dink, vs. hepsi münferit cinayetler.. dış güçler fln işledi onları da..

    Reply
  3. Anna

    Interesting article. Psychology is an amazing topic which does not have clear cut answers to most of the complicated issues, as human behaviour is unpredictable and differnet perspectives interpret it differently…I really wish the Armenians and Turks will manage to “undersatand” each other some day. I am an Armenian and I started learning Turkish in the past year. I believe that knowing “others” language and culture can bring people together, that’s how I feel after I started learning Turkish. It is true that different environments make different people, whearas shared environments make poeple more similar. However lets not forget that it is both nature And nurture that contribute to shaping a person. Looking forward to my 3rd year in University to explore Social Psychology in more depth!

    Iyi gunler arkadaslarim!

    Reply

Leave a Reply to MuzCumhuriyetiCumhurbaşkanı Cancel reply

Your email address will not be published.